Abandon all hope, ye who enter here.

دوباره طبق معمول یه مدت طولانی به این‌جا سری نزدم و خیلی وقته که این‌جا چیزی ننوشتم! سرم خیلی شلوغه و بود. اوایل امسال (سال 1389) همه‌ی کارامو برای رفتن به فرصت مطالعاتی درست کرده بودم. اول که با آزمایشگاه بینایی وهندسه (Vision and Geometry Lab) دانشگاه ETH Zurich هماهنگ کرده بودم و بعدم از پرفسور رینر از دانشگاه کلاگنفورت اتریش اوکی گرفته بودم 100٪، با استاد خودم هم هماهنگ کرده بودم و کارای دانشگاه و وزارت علوم هم روی روالش بود. این بنده خدا پروفسور رینر کارش تو زمینه‌ی تولید ابزار و الگوریتم‌های Smart Cameraها هستش. الگوریتم‌های توزیع‌شده روی دوربین‌هایی که خودشون پردازنده و حافظه وهمه چی دارن. وقتی همه چی اوکی شد و نامه‌ی دعوت من رو هم فرستادن، استادم گفت امضا نمی‌کنم! نمی‌دونم مشکل چی بود و از کجا آب می‌خورد این مسئله. اینکه اسم کس دیگه‌ای میومد روی مقالات مشکل داشت! یا اینکه جاش اتریش بود. به هر حال امضا نکرد. من هم چند بار خواستم، اما باز هم امضا نمی‌کرد. از من می‌خواست که برای کانادا اقدام کنم. تا حداقل خودش هم بتونه بیاد! اما کانادا نه وزارت علوم پولی می‌ده و نه ایکنه خود من می‌تونستم هزینه‌اش رو تقبل کنم و نه استادم. هیچ کدومشون هم که برای فرصت مطالعاتی fund نمی‌دادن.

خلاصه نشد که نشد. منم دلم رو زدم به دریا… تو این مملکت درس خوندن و کار درست انجام دادن ارزشی نداره، دکترا گرفتن هم تو این سیستم فشل و داغون رو که دیگه نگو. در برابر این مشکلات متعددی که توی دوره دکترا برام ایجاد شد منم دکترا رو گذاشتم توی اولویت دهم یا شاید یازدهم. رفتم دنبال کار. کارای مختلف، اگر بدونین همین الان همزمان چندتا کار رو مدیریت می‌کنم جا می‌خورین. بگذریم. نمی‌خوام در موردش صحبت کنم. خلاصه که تو این مدت همین نزدیکای علم و صنعت یه خونه اجاره کردم یه ماشین خریدم که تا چند روز دیگه پلاکش هم میاد …

برنامه‌های زیادی برای ادامه دارم. اینجا جاش نیست در موردشون بگم. اما نمی‌دونم دارم به کجا می‌رم. دوباره بر می‌گردم…

سلام. این تصویر رو ببینین. به نقطهٔ سیاه وسط تصویر خیره بشین.

وقتی تصویر عوض می‌شه و اون تصویر سیاه سفید میاد، شما برای لحظاتی تصویر رو رنگی و با رنگ‌های واقعی خودش می‌بینین. جالبه، نه؟ یکی از خطاهای چشم هستش. می‌تونین توضیح بدین چه اتفاقی می‌افته که این‌طوری تصویر رو می‌بینیم؟ دانشجوهای مالتی‌مدیای من احتمال خیلی زیاد باید بتونن جواب بدن! حالا نظرتون چیه؟

قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شرکت گوگل مصاحبه‌ای با باراک اوباما کرد. یکی از سوال‌های کارمند گوگل این هست که چه الگوریتم مرتب‌سازی‌ای برای مرتب سازی یک میلیون عدد صحیح 32-بیتی پیشنهاد می‌کنید!!! و پاسخ اوباما جالب بود: گفت که الگوریتم مرتب‌سازیِ حبابی گزینهٔ خوبی نیست! ویدیوی این بخش رو اینجا ببینید:

این هم یه نسخهٔ کامل‌تر از این مصاحبه که توی اون در مورد ایران هم صحبت می‌کنه. جالبه ببینین:

امروز یکی از دوستام اومده بود دانشکده، توی آزمایشگاه کنارم نشسته بود و گفت بذار اسمت رو توی گوگل سِرچ کنم. خلاصه این کار رو کرد و خوب طبیعتاً اولین گزینه‌ای که اومد صفحهٔ شخصی خود من بود. نکتهٔ مهم اینجا اینکه این کار و روی لپ‌تاپ خودش انجام داد که یه ویندوز اکس‌پی سرویس‌پَک 3 روش نصبه و اون با اینترنت اکسپلورر 6 داش صفحهٔ شخصی منو نگاه می‌کرد. می‌دونین چه اتفاقی افتاد؟ صفحهٔ اول سایت شخصی من درست نمایش داده نمی‌شد!!! برام واقعاً جالب بود آخه من تا حالا سایتم رو با اکسپرورر ندیده بودم. خلاصه فهمیدم که با اینترنت اکسپلورر 6 یا قبل اون مشکل داره. نکتهٔ جالب اینه که W3C هم کد html صفحاتم رو تایید می‌کنه، هم style sheet اون رو. این صفحه XHTML 1.0 Strict است (یعنی مطابق با اولین استاندارد XHTML) و دارای CSS معتبر سطح 2.1 است. اگه می‌خواهید اینو تست کنین کافیه فقط توی صفحات سایت شخصی من توی منوی سمت چپ روی دو تا آیکن مربوط به ازریابی اعتبار W3C کلیک کنید*.

من با مرورگرهای دیگه امتحان کردم و هیچ مشکلی ندیدم! با فایرفاکس، اُپرا، محصول کُروم لعنتیِ گوگل** و حتی اینترنت اکسپلورر 7. همشون درست بودن. نمی‌دونم واقعاً چی‌میشه به مایکروسافت گفت!!! توی سال 2009 هنوز محصولاتی داره که XHTML 1.0 که در سال  1997 استاندارد شده رو درست حمایت نمی‌کنه. حداقل خدارو شکر که توی نسخهٔ 7 این مشکل نیست! حالا اینو در نظر داشته باشین که اینترنت اکسپلورر صفحات غیر استاندارد و داغون رو درست نشون می‌ده، صفحاتی که هیچ مرورگر دیگه‌ای حتی نمی‌تونه رندر کنه! به این چی میگن؟ رواج فرهنگ غلط نویسی!

* W3C مخفف World Wide Web Consortium است که تکنولوژی‌های مرتبط با اینترنت رو توسعه می‌ده و استانداردهای مربوطه رو ارایه می‌کنه.

** گفتم لعنتی، چون گوگل نمی‌ذاره ایرانی‌ها مرورگرشو دانلود کنن. گوگلم با اینکه خیلی بزرگه اما از سیاست‌بازی دورنمونده.

Hugh Laurie, the actor of the role Gregory House, M.D. in House (2004) TV Series, got the Screen Actors Guild (sag.org, SAG Wikipedia page) award for the best actor in a TV drama. The 15th ceremony was held on Shrine Exposition Center in Los Angeles, California on January 25, 2009. Check all his awards as Dr. Gregory House in the House TV Series here. Here is his photo inside the SAG awards:

House in the SAG Awards 2009

And here is his speech after the award was given to him:

Note his British accent. He is great at speaking American!

“I actually had a hundred dollars on James Spader,” Hugh said. “This is just not my night.” and “my agent believes that ‘the more films you do, the less they want you in television.’”

By the way, tonight the 101st episode is going to be aired. This episode was supposed to be casted last week but it was preempted for the President’s address to the nation about the depression that is occurring.

نوشتار پارسی در اینترنت روز به روز در حال افزایش است. متون و اسناد مختلفی را می‌توان به این زبان یافت. اما متاسفانه قوانینی در مورد نگارش این زبان رعایت نمی‌شود. کاراکترهای عربی به کررات به‌جای کاراکترهای پارسی استفاده می‌شوند. این مشکل حتی در روزنامه‌ها و متون رسما هم دیده می‌شود. به عنوان نمونه «ي» («ی» که دو نقطه در زیر آن قرار گرفته)، یک کاراکتر عربی است. نمونهٔ دیگر حرف «ک» است با معادل عربیِ «ك». به عنوان مثال یک سَری به پایگاه خبری ایسنا بزنید، اشکالات از این دست را می‌توانید فراوان ببینید. مورد دیگری که می‌توان فراوان اشتباهاتش را دید فاصلهٔ مجازی یا ZWNJ است (برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌پدیای فارسی یا انگلیسی مراجعه نمایید). در افعال استمراری «می» به فعل چسبانده می‌شود (مانندِ میشود)، یا با یک فاصلهٔ کامل از آن جدا می‌گردد (مثلِ می شود). هر دوی این حالات اشتباه است. یا برای جمع بستن کلمات «ها» به آن‌ها چسبیده می‌شود یا با فاصله نوشته می‌شود. کلمات دو قسمتی که دیگر آن‌قدر اشتباهشان عادی شده که حتی در متونی که با دست نوشته می‌شوند نیز رعایت نمی‌گردند. مورد دیگر استفاده از فعل «می‌باشد» است. جالب است که بگویم در ساختار دستور زبان فارسی چنین فعلی وجود ندارد. استمرار از مصدر بودن! به‌جای این فعل باید از «است» یا «هست» استفاده کنیم. یک سَری به این صفحه بزنید.

شاید تمامی این مشکلات به این دلیل است که ساختار کلیدهای روی صفحه‌کلید برای زبان پارسی از ابتدا درست چیده نشده‌اند. به عنوان مثال روی صفحه‌کلید پارسی کلیدی برای ZWNJ نداریم. و اینکه در صفحه‌کلید پارسی به دلیل تشابه خیلی از اعداد و حروف عربی جایگزین اعداد و حروف درست پارسی نشده‌اند و همان شکل اشتباه عربی‌شان باقی مانده است. نکتهٔ مهم دیگر می‌تواند قلم(Font)های غیر استاندارد است که مورد استفادهٔ عموم قرار گرفته است. من پیشنهاد می‌کنم از قلم‌های سری ایکس نسخهٔ 2 استفاده کنید. چون حروف و اعداد درست را رسم می‌کنند و برای معادل عربی‌شان تمایز قایل می‌شوند.

دوستان زیادی در این زمینه کارهای فراوانی انجام داده‌اند. من خودم برای تایپ فارسی از نرم‌افزار سَبُک و متن‌بازِ TrayLayout استفاده می‌کنم. اگر یک محیطِ خوبِ آن‌لاین هم برای تایپِ فارسی می‌خواهید بد نیست یک سر به ویرایش‌گر بهداد بزنید. در ضمن جمعی از دوستانی که این مطالب (که بالا گوشه‌ایش رو اشاره کردم) براشون مهم هست، گروهی در گوگل راه انداختن تحت عنوانِ Persian-Computing و دارن در مورد مسایل مختلف زبان فارسی بحث می‌کنن. اگر علاقه‌ای دارید بد نیست عضو بشن یا ایمیل‌هاشون رو بخونین.

اگر از پست‌های اولیهٔ بلاگم خاطرتون باشه، بدجوری دنبال یک نرم‌افزار قابل اعتماد برای تایپ فارسی بودم. تازگی‌ها یک بسته تحت عنوان زی‌پرشین (XePersian) برای لَتِخ نوشته‌اند که کار با آن بسیار راحت و مناسب است. همان ویرایش‌گری که قبلاً استفاده می‌کرده‌اید (البته به شرطی از Unicode پشتیبانی می‌کند)، را می‌توانید به‌کار بگیرید و همان‌گونه که فایل‌های TeX انگلیسی را می‌نوشته‌اید، با استفاده از این بسته فارسی بنویسید. کار بسیار جالبی است. پیشنهاد می‌کنم حتماً صفحهٔ ویکی آن‌را بخوانید. این هم راهنمای استفاده از زی‌پرشین.

در نهان به آنانی دل می بندیم که دوستمان ندارند و در آشکارا از آنانی که دوستمان دارند غافلیم. شاید دلیل تنهایی ما این است.

–دکتر شریعتی

It’s been a long time I could not find time to post something here. I was so busy. A lot of different things happened. A lot of nice happenings. I’m glad for all, that. I’ll talk about it in my next post, I hope. Anyway, I’ll get back again. Soon, soon enough.

تصمیم گرفتم این پست رو فارسی بنویسم. آخه همش انگلیسی که خوب نیست. اینطوری حداقل یه احترام کوچیکی هم برای خواننده ها قائل میشم، برای اونایی که ترجیح میدن فارسی بخونن تا انگلیسی.

همین امروز (البته بهتره که بگم دیروز، چون دو سه ساعتی هست که از 12 شب گذشته) با یه سایتی آشنا شدم که برام خیلی جالب بود (سایت ted.com). این سایت مال انجمنی است که از سال 1984 شروع به کار کرده، کلمه TED مخفف Technology Entertainment و Design است. به قول خودشون کنفرانس TED همه ساله اندیشمندان و عاملین رو از رشته ها و با طرز فکرهای متفاوت دور هم جمع می کنه تا در مورد تجربیاتشون در یک بازه زمانی 18 دقیقه ای صحبت کنن. بهترین این اجراها و صحبت ها رو آنلاین برای مشاهده و دانلود روی وب سایتشون قرار می دن.

هدف اصلی این وب سایت انتشار ایده های مختلف هست. خیلی چیزای جالب توش پیدا میشه. مثلاً اینو ببینین! یا این یکی.