Abandon all hope, ye who enter here.

Hugh Laurie, the actor of the role Gregory House, M.D. in House (2004) TV Series, got the Screen Actors Guild (sag.org, SAG Wikipedia page) award for the best actor in a TV drama. The 15th ceremony was held on Shrine Exposition Center in Los Angeles, California on January 25, 2009. Check all his awards as Dr. Gregory House in the House TV Series here. Here is his photo inside the SAG awards:

House in the SAG Awards 2009

And here is his speech after the award was given to him:

Note his British accent. He is great at speaking American!

“I actually had a hundred dollars on James Spader,” Hugh said. “This is just not my night.” and “my agent believes that ‘the more films you do, the less they want you in television.’”

By the way, tonight the 101st episode is going to be aired. This episode was supposed to be casted last week but it was preempted for the President’s address to the nation about the depression that is occurring.

نوشتار پارسی در اینترنت روز به روز در حال افزایش است. متون و اسناد مختلفی را می‌توان به این زبان یافت. اما متاسفانه قوانینی در مورد نگارش این زبان رعایت نمی‌شود. کاراکترهای عربی به کررات به‌جای کاراکترهای پارسی استفاده می‌شوند. این مشکل حتی در روزنامه‌ها و متون رسما هم دیده می‌شود. به عنوان نمونه «ي» («ی» که دو نقطه در زیر آن قرار گرفته)، یک کاراکتر عربی است. نمونهٔ دیگر حرف «ک» است با معادل عربیِ «ك». به عنوان مثال یک سَری به پایگاه خبری ایسنا بزنید، اشکالات از این دست را می‌توانید فراوان ببینید. مورد دیگری که می‌توان فراوان اشتباهاتش را دید فاصلهٔ مجازی یا ZWNJ است (برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌پدیای فارسی یا انگلیسی مراجعه نمایید). در افعال استمراری «می» به فعل چسبانده می‌شود (مانندِ میشود)، یا با یک فاصلهٔ کامل از آن جدا می‌گردد (مثلِ می شود). هر دوی این حالات اشتباه است. یا برای جمع بستن کلمات «ها» به آن‌ها چسبیده می‌شود یا با فاصله نوشته می‌شود. کلمات دو قسمتی که دیگر آن‌قدر اشتباهشان عادی شده که حتی در متونی که با دست نوشته می‌شوند نیز رعایت نمی‌گردند. مورد دیگر استفاده از فعل «می‌باشد» است. جالب است که بگویم در ساختار دستور زبان فارسی چنین فعلی وجود ندارد. استمرار از مصدر بودن! به‌جای این فعل باید از «است» یا «هست» استفاده کنیم. یک سَری به این صفحه بزنید.

شاید تمامی این مشکلات به این دلیل است که ساختار کلیدهای روی صفحه‌کلید برای زبان پارسی از ابتدا درست چیده نشده‌اند. به عنوان مثال روی صفحه‌کلید پارسی کلیدی برای ZWNJ نداریم. و اینکه در صفحه‌کلید پارسی به دلیل تشابه خیلی از اعداد و حروف عربی جایگزین اعداد و حروف درست پارسی نشده‌اند و همان شکل اشتباه عربی‌شان باقی مانده است. نکتهٔ مهم دیگر می‌تواند قلم(Font)های غیر استاندارد است که مورد استفادهٔ عموم قرار گرفته است. من پیشنهاد می‌کنم از قلم‌های سری ایکس نسخهٔ 2 استفاده کنید. چون حروف و اعداد درست را رسم می‌کنند و برای معادل عربی‌شان تمایز قایل می‌شوند.

دوستان زیادی در این زمینه کارهای فراوانی انجام داده‌اند. من خودم برای تایپ فارسی از نرم‌افزار سَبُک و متن‌بازِ TrayLayout استفاده می‌کنم. اگر یک محیطِ خوبِ آن‌لاین هم برای تایپِ فارسی می‌خواهید بد نیست یک سر به ویرایش‌گر بهداد بزنید. در ضمن جمعی از دوستانی که این مطالب (که بالا گوشه‌ایش رو اشاره کردم) براشون مهم هست، گروهی در گوگل راه انداختن تحت عنوانِ Persian-Computing و دارن در مورد مسایل مختلف زبان فارسی بحث می‌کنن. اگر علاقه‌ای دارید بد نیست عضو بشن یا ایمیل‌هاشون رو بخونین.

اگر از پست‌های اولیهٔ بلاگم خاطرتون باشه، بدجوری دنبال یک نرم‌افزار قابل اعتماد برای تایپ فارسی بودم. تازگی‌ها یک بسته تحت عنوان زی‌پرشین (XePersian) برای لَتِخ نوشته‌اند که کار با آن بسیار راحت و مناسب است. همان ویرایش‌گری که قبلاً استفاده می‌کرده‌اید (البته به شرطی از Unicode پشتیبانی می‌کند)، را می‌توانید به‌کار بگیرید و همان‌گونه که فایل‌های TeX انگلیسی را می‌نوشته‌اید، با استفاده از این بسته فارسی بنویسید. کار بسیار جالبی است. پیشنهاد می‌کنم حتماً صفحهٔ ویکی آن‌را بخوانید. این هم راهنمای استفاده از زی‌پرشین.

در نهان به آنانی دل می بندیم که دوستمان ندارند و در آشکارا از آنانی که دوستمان دارند غافلیم. شاید دلیل تنهایی ما این است.

–دکتر شریعتی