Abandon all hope, ye who enter here.

سلام. سال نو شروع شد. من هم الان خونه‌ام. خیلی وقت نمی‌کنم بیام اینترنت و به این‌جا سر بزنم. اما حالا بعد این چند روز که از سال نو گذشته گفتم بد نیست که بیام و عید رو تبریک بگم. سال نوی همتون مبارک. گرچه امسال اصلاً حال و هوای عید نبود. اما در هر صورت امیدوارم سال خوبی در پیش رو داشته باشیم.

سال نو مبارک

روزی ما دوباره كبوترهای‌مان را پیدا خواهیم كرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.
روزی كه كم ترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری ست.
روزی كه دیگر درهای خانه‌شان را نمی‌بندند
قفل
افسانه‌یی ست
و قلب
برای زندگی بس است.
روزی كه معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطرِ آخرین حرف دنبالِ سخن  نگردی.
روزی كه آهنگِ هر حرف، زندگی‌ست
تا من به خاطرِ آخرین شعر رنجِ جُست و جوی قافیه نبرم.
روزی كه هر لب ترانه‌یی‌ست
تا كم‌ترین سرود، بوسه باشد.
روزی كه تو بیایی، برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یكسان شود.
روزی كه ما دوباره برای كبوترهای‌مان دانه بریزیم…
و من آن روز را انتظار می‌كشم
حتی روزی
که دیگر
نباشم.

–احمد شاملو

امروز یکی از دوستام اومده بود دانشکده، توی آزمایشگاه کنارم نشسته بود و گفت بذار اسمت رو توی گوگل سِرچ کنم. خلاصه این کار رو کرد و خوب طبیعتاً اولین گزینه‌ای که اومد صفحهٔ شخصی خود من بود. نکتهٔ مهم اینجا اینکه این کار و روی لپ‌تاپ خودش انجام داد که یه ویندوز اکس‌پی سرویس‌پَک 3 روش نصبه و اون با اینترنت اکسپلورر 6 داش صفحهٔ شخصی منو نگاه می‌کرد. می‌دونین چه اتفاقی افتاد؟ صفحهٔ اول سایت شخصی من درست نمایش داده نمی‌شد!!! برام واقعاً جالب بود آخه من تا حالا سایتم رو با اکسپرورر ندیده بودم. خلاصه فهمیدم که با اینترنت اکسپلورر 6 یا قبل اون مشکل داره. نکتهٔ جالب اینه که W3C هم کد html صفحاتم رو تایید می‌کنه، هم style sheet اون رو. این صفحه XHTML 1.0 Strict است (یعنی مطابق با اولین استاندارد XHTML) و دارای CSS معتبر سطح 2.1 است. اگه می‌خواهید اینو تست کنین کافیه فقط توی صفحات سایت شخصی من توی منوی سمت چپ روی دو تا آیکن مربوط به ازریابی اعتبار W3C کلیک کنید*.

من با مرورگرهای دیگه امتحان کردم و هیچ مشکلی ندیدم! با فایرفاکس، اُپرا، محصول کُروم لعنتیِ گوگل** و حتی اینترنت اکسپلورر 7. همشون درست بودن. نمی‌دونم واقعاً چی‌میشه به مایکروسافت گفت!!! توی سال 2009 هنوز محصولاتی داره که XHTML 1.0 که در سال  1997 استاندارد شده رو درست حمایت نمی‌کنه. حداقل خدارو شکر که توی نسخهٔ 7 این مشکل نیست! حالا اینو در نظر داشته باشین که اینترنت اکسپلورر صفحات غیر استاندارد و داغون رو درست نشون می‌ده، صفحاتی که هیچ مرورگر دیگه‌ای حتی نمی‌تونه رندر کنه! به این چی میگن؟ رواج فرهنگ غلط نویسی!

* W3C مخفف World Wide Web Consortium است که تکنولوژی‌های مرتبط با اینترنت رو توسعه می‌ده و استانداردهای مربوطه رو ارایه می‌کنه.

** گفتم لعنتی، چون گوگل نمی‌ذاره ایرانی‌ها مرورگرشو دانلود کنن. گوگلم با اینکه خیلی بزرگه اما از سیاست‌بازی دورنمونده.

Hugh Laurie, the actor of the role Gregory House, M.D. in House (2004) TV Series, got the Screen Actors Guild (sag.org, SAG Wikipedia page) award for the best actor in a TV drama. The 15th ceremony was held on Shrine Exposition Center in Los Angeles, California on January 25, 2009. Check all his awards as Dr. Gregory House in the House TV Series here. Here is his photo inside the SAG awards:

House in the SAG Awards 2009

And here is his speech after the award was given to him:

Note his British accent. He is great at speaking American!

“I actually had a hundred dollars on James Spader,” Hugh said. “This is just not my night.” and “my agent believes that ‘the more films you do, the less they want you in television.’”

By the way, tonight the 101st episode is going to be aired. This episode was supposed to be casted last week but it was preempted for the President’s address to the nation about the depression that is occurring.

نوشتار پارسی در اینترنت روز به روز در حال افزایش است. متون و اسناد مختلفی را می‌توان به این زبان یافت. اما متاسفانه قوانینی در مورد نگارش این زبان رعایت نمی‌شود. کاراکترهای عربی به کررات به‌جای کاراکترهای پارسی استفاده می‌شوند. این مشکل حتی در روزنامه‌ها و متون رسما هم دیده می‌شود. به عنوان نمونه «ي» («ی» که دو نقطه در زیر آن قرار گرفته)، یک کاراکتر عربی است. نمونهٔ دیگر حرف «ک» است با معادل عربیِ «ك». به عنوان مثال یک سَری به پایگاه خبری ایسنا بزنید، اشکالات از این دست را می‌توانید فراوان ببینید. مورد دیگری که می‌توان فراوان اشتباهاتش را دید فاصلهٔ مجازی یا ZWNJ است (برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌پدیای فارسی یا انگلیسی مراجعه نمایید). در افعال استمراری «می» به فعل چسبانده می‌شود (مانندِ میشود)، یا با یک فاصلهٔ کامل از آن جدا می‌گردد (مثلِ می شود). هر دوی این حالات اشتباه است. یا برای جمع بستن کلمات «ها» به آن‌ها چسبیده می‌شود یا با فاصله نوشته می‌شود. کلمات دو قسمتی که دیگر آن‌قدر اشتباهشان عادی شده که حتی در متونی که با دست نوشته می‌شوند نیز رعایت نمی‌گردند. مورد دیگر استفاده از فعل «می‌باشد» است. جالب است که بگویم در ساختار دستور زبان فارسی چنین فعلی وجود ندارد. استمرار از مصدر بودن! به‌جای این فعل باید از «است» یا «هست» استفاده کنیم. یک سَری به این صفحه بزنید.

شاید تمامی این مشکلات به این دلیل است که ساختار کلیدهای روی صفحه‌کلید برای زبان پارسی از ابتدا درست چیده نشده‌اند. به عنوان مثال روی صفحه‌کلید پارسی کلیدی برای ZWNJ نداریم. و اینکه در صفحه‌کلید پارسی به دلیل تشابه خیلی از اعداد و حروف عربی جایگزین اعداد و حروف درست پارسی نشده‌اند و همان شکل اشتباه عربی‌شان باقی مانده است. نکتهٔ مهم دیگر می‌تواند قلم(Font)های غیر استاندارد است که مورد استفادهٔ عموم قرار گرفته است. من پیشنهاد می‌کنم از قلم‌های سری ایکس نسخهٔ 2 استفاده کنید. چون حروف و اعداد درست را رسم می‌کنند و برای معادل عربی‌شان تمایز قایل می‌شوند.

دوستان زیادی در این زمینه کارهای فراوانی انجام داده‌اند. من خودم برای تایپ فارسی از نرم‌افزار سَبُک و متن‌بازِ TrayLayout استفاده می‌کنم. اگر یک محیطِ خوبِ آن‌لاین هم برای تایپِ فارسی می‌خواهید بد نیست یک سر به ویرایش‌گر بهداد بزنید. در ضمن جمعی از دوستانی که این مطالب (که بالا گوشه‌ایش رو اشاره کردم) براشون مهم هست، گروهی در گوگل راه انداختن تحت عنوانِ Persian-Computing و دارن در مورد مسایل مختلف زبان فارسی بحث می‌کنن. اگر علاقه‌ای دارید بد نیست عضو بشن یا ایمیل‌هاشون رو بخونین.

اگر از پست‌های اولیهٔ بلاگم خاطرتون باشه، بدجوری دنبال یک نرم‌افزار قابل اعتماد برای تایپ فارسی بودم. تازگی‌ها یک بسته تحت عنوان زی‌پرشین (XePersian) برای لَتِخ نوشته‌اند که کار با آن بسیار راحت و مناسب است. همان ویرایش‌گری که قبلاً استفاده می‌کرده‌اید (البته به شرطی از Unicode پشتیبانی می‌کند)، را می‌توانید به‌کار بگیرید و همان‌گونه که فایل‌های TeX انگلیسی را می‌نوشته‌اید، با استفاده از این بسته فارسی بنویسید. کار بسیار جالبی است. پیشنهاد می‌کنم حتماً صفحهٔ ویکی آن‌را بخوانید. این هم راهنمای استفاده از زی‌پرشین.

در نهان به آنانی دل می بندیم که دوستمان ندارند و در آشکارا از آنانی که دوستمان دارند غافلیم. شاید دلیل تنهایی ما این است.

–دکتر شریعتی

How, you think, one would compare each programming language to a religion! Here you can find one interesting page by ‘amz’ (Rodrigo Braz Monteiro) titled “If programming languages were religions…”. It _is_ nice. So, try not to carry jokes and tricks with C++ too far, or you’ll be found dead the next morning in the gutter.

Mike Vanier have done another comparison of a more or less same kind but between programming languages and cars. It is also interesting. Find it here.

Today I had set the time for my comprehensive exam, in which four professors from the department gave me an exam asking questions about different fields of science (computer science, I mean). In Iranian universities and a lot of universities around the world, a PhD student after passing the courses takes an exam called comprehensive exam. In Iran most likely four different courses are chosen for the comprehensive exam.

Today, I took the exam. My supervisor and I have chosen these four courses for the exam: Advanced Topics in Image Processing, Advanced Topics in Computer Vision, Advanced Topics in Evolutionary Algorithms and Advanced Computer Networks. Since I had a good GPA no written examination was needed, so Dr. Fathy, Dr. Rahmani, Dr. Zargari and Dr. Berangi gave me an oral examination. I did well enough, in my own point of view, in the first three courses but I sucked in the last one, advanced computer networks, as was not my field of work. After the questions in the exam I was asked about the idea on my PhD thesis and I talked about 5-10 minutes or so.

Well, what is important is that finally it is done. What motivated me to write about this exam here was that in my opinion and my friends’ opinion as well as most of the professors’, this exam in its current form is a havoc. It should be improved and much of related things should be asked for the exam. Courses previously passed are gone and the student should present her own talent, achievements and ideas on the filed she is doing her research. Well, there are a lot of things here needing improvements, this case is just a tiny portion. So, forget about it.

انالله و انا الیه راجعون

It is a short journey from birth until death.
Seek to enjoy the journey as much as you can.
Savor the scenery and the people you meet enroute, for it is all there is.

Well, it’s a month or so my grandfather passed away. One Tuesday afternoon, my brother called me and sent me the word. I was in Tehran, first thing in the next morning I went to the Mehrabad Airport of damn Tehran hoping to find a ticket to Mashhad. I could find one for 12:45 on a Boeing 727. Unfortunately when I arrived to Mashhad the funeral had just been finished! I found my mother, uncles, and aunts gloomy, all in my grandmother’s distressed arms. Still I can not believe he is gone. He was hale and sound the previous time I parted for Mashhad for my brother’s wedding.

He was a great man, someone everybody adored. Brilliant and loyal, I loved him a lot and everybody, believe me everybody loved him greatly. Good for him, he is living his other life the best way possible, I bet.

Not how did he die, but how did he live?
Not what did he gain, but what did he give?
These are the units to measure the worth
Of a man as man, regardless of birth.
Was he ever read, with word of good cheer.
To bring back a smile, to banish a tear?
Not what did the sketch in the newspaper say,
But how many were sorry when he passed away.

Recently a nice movement has been started in the country by some wise, profound Professors. They have started a noble, magnificent work, which has been and I guess will be the starting point to many nice revolutionary movements in any area of research in our country.

Unfortunately research in Iran has been strongly exposed to some irrelevant issues. Some erroneous measures and misconceptions have affected the conduct of research activities. Plagiarism, copying without the original author’s permission or without considering the copyright issues have made an ill-looking, repulsive international countenance to the research activities in our universities and our country in General. You might have heard about the word ‘ISI’!!! It’s been a popular word among the people pretending to be researchers, nowadays. ISI, which stands for ‘Institute for Scientific Information‘, is an institution ran by ‘Thomson Scientific‘. ISI provides an indexing procedure which is based on citation reports. The word ‘citation’ in this context is simply the number of the times a paper or a research manuscript or report is referenced in other papers after the publication of the original paper. These citation reports published by ISI are known as the publication’s ‘Impact Factor‘. This impact factor (or IF for short) is said to be a good criterion to measure the quality of the papers published in a Journal.

In Iran for the last decade or so, this ‘ISI’ word itself has greatly influenced the people in the universities and in the research associations. PhD students need to publish papers in ISI indexed journals to be able to defend their theses. All the faculty members of universities, colleges and research centers need to publish papers in these journals to get promotions from their institute. If you want a PhD (or MSc) admission you need to publish papers. What’s more, a section in Iranian ministry science and technology is founded under the name ‘Science Generation’(!), which aims to increase the number of published papers in international publishing institutes. All these matters and that mostly the number of papers is important rather than the quality caused the fact that the quality of the publications are decreased and the number of them in national and international conference and journals have dramatically increased.

Recently, a lot of copied, non-original works have been copied in many international journals. (Even some popular people did so.) In smaller scales a lot of such works is done by students, translating English papers and publishing them in conferences inside Iran under their own name, just to be able to defend their MSc thesis (as an example ) and get their Grade(!). Our a lot of dissertations are copied in our universities, from one university to the other. Also, different institutes are working around the country, which publish low-quality papers in non-standard, low-graded but ISI indexed journals. One could be found here.

This, all and all has strongly affected the original research works in our country. One needs to really do something about it and we do really need to manage this situation. A number of professors in the universities inside and outside Iran started a movement to control the situation. They believe that this is because the lack of enough instruction among the students or even some of the instructors and professors in the universities. They have started a blog ‘Professors Against Plagiarism‘ which discusses all these issues. I do really admire their effort and I hope them success. Also, an excellent instructing material regarding all these maters was prepared and presented by Dr. Kiarash Bazargan, which could be found here.

By the way, another indicator known as SJR is also available which could replace ISI and Impact Factor. It is said to be a better way to evaluate journals and publications.